Á þessu heimili er verið að undirbúa brottför til Spánar. Við leggjum í hann á morgun, miðvikudag, sex saman og verðum í burtu í þrjár vikur. Það er mikill spenningur í liðinu.

Förinni er heitið til Benidorm, en við vorum þar síðast í júlí 2001. Það var ógleymanleg ferð. Okkur Ráðsku er að sjálfsögðu minnisstæðast hversu glaðir strákarnir voru. Það er markmið í sjálfu sér.

Nú er úr ýmsum öðrum stöðum að velja á Spáni en Benidorm, en ástæðan til þess að við völdum þessa túristaborg öðru sinni er sú að þar er meira um að vera fyrir unglinga en víðast hvar annars staðar. Þarna eru að minnsta kosti fjórir tilkomumiklir skemmtigarðar sem unglingar fá aldrei nóg af. Þar að auki höfum við tekið á leigu stóran bíl og ætlum að líta svolítið í kringum okkur. Benidorm var því ágæt miðstöð frá landfræðilegu sjónarmiði. Það eru að minnsta kosti tveir dýragarðar sem okkur langar að skoða víðsfjarri Benidorm. Svo er ég spenntur fyrir Madríd. Þar er búið að sprengja.

Ég lét snoða mig í gær. Fausto þurfti að sópa gólfin svo ég kæmist aftur út úr rakarastofunni. Þetta minnti á fannfergi að vetrarlagi. Mér hefur gengið betur að safna hári og spiki síðastliðin misseri en mörgu öðru. Ég er til dæmis alveg hættur að safna frímerkjum.

Á morgun fæ ég Canon EOS 20D í hendurnar. Þá hefst nýtt ljósmyndatímabil í lífi mínu. Fartölvan verður einnig með í för svo hver veit nema maður bloggi ofurlítið. Mér finnst að minnsta kosti algjörlega tilgangslaust að liggja á sólarströnd án þess að hugsa og segja eitthvað gáfulegt á íslensku. Ég gæti því vel hugsað mér að skrifa nokkrar hugleiðingar á meðan Ráðska baðar sig í sólinni, nú eða ljósmynda strákana á meðan þeir renna sér á sjóskíðum.

Ég tek með mér Rudolf Bultmann sem Egill hefur nú þýtt úr þýsku og er væntanlegur í lærdómsritröðinni á næsta ári. Ég þarf að ljúka við prófarkalesturinn fyrir júlílok.

Að öðru leyti er það bara yndislestur. Ég er að ljúka við Pétur Simple eftir Frederick Marryat (d. 1848) sem ég fann á fornbókasölu, en hún kom út í íslenskri þýðingu Sig. Björgólfssonar 1936. Það vantar alveg á hana kjölinn og margar síðurnar eru sölnaðar. En Guð minn góður, stíllinn er eins og nýsleginn peningur! Hver var þessi Sig. Björgólfsson eiginlega? — Annars hafði Marryat kapteinn mikil á áhrif á Hermann Melville, höfund Móbýs Dicks, ef marka má ævisögu hans eftir Leon Howard.

Síðan hef ég í hyggju að lesa aftur Veiðimannalíf eftir John A. Hunter, en þá frægu Afríkubók þýddi Hersteinn, bróðir Hjartar, 1956. Þar segir á fyrstu síðu: „Ég var samningsbundinn við förunauta mína.“

Lífið í hnotskurn, nema maður sé hryðjuverkamaður.